Mogą pojawić się także obrzęki twarzy i stóp, kłopoty z oddawaniem moczu, objawy nadciśnienia tętniczego. Tylko sporadycznie chorobie towarzyszy gorączka .Kłębuszkowe zapalenie nerek na ogół kończy się pełnym powrotem do zdrowia. Jeśli jednak przejdzie w stan przewlekły, może trwać latami i wtedy staje się niebezpieczne tabletki; 500 mg (1 tabl. zawiera 500 mg metamizolu sodowego); 50 tabl. Polpharma. 41,49 zł. Pyralgina. tabletki; 500 mg (1 tabl. zawiera 500 mg metamizolu sodowego); 6 tabl. Polpharma. 9,27 zł. Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2023 r. PYTANIA I ODPOWIEDZI LEKARZY NA TEN TEMAT. Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem: Zapalenie mięśni międzyżebrowych i wrzody żołądka - odpowiada lek. Łukasz Wroński; Bóle mięśni a zapalenie mięśni - odpowiada lek. Jacek Ławnicki ; Ziarnikowate zapalenie mięśni rąk - odpowiada lek Mi lekarz przepisał ten antybiotyk na zapalenie oskrzeli, jedna tabletka co 12h na 10 dni, oczywiście z probiotykien. Przez pierwsze 4 dni problemu nie było, ale poprawy znaczącej również Cechy zakażeń bakteryjnych - kiedy podejrzewać, że antybiotyk jest potrzebny? Posłuchaj wypowiedzi dr. hab. n. med. Ernesta Kuchara. Wąskie czy szerokie spektrum antybiotyku - nasz codzienny dylemat Posłuchaj wypowiedzi doc. Ernesta Kuchara. Zapalenie stawu biodrowego – rodzaje i objawy. Przyczyny zapalenia stawu biodrowego mogą być różne. Wyróżnia się przede wszystkim takie rodzaje zapalenia jak 1: bakteryjne zapalenie stawu biodrowego – objawy to: obrzęk w obrębie biodra, nadmierna ciepłota bolesnego miejsca, tachykardia (przyspieszone bicie serca) 1; wirusowe Dorośli i dzieci po 8. roku życia: zwykle stosuje się 1–2 g na dobę w dawkach podzielonych; w ciężkich zakażeniach lekarz może zwiększyć dawkę do 4 g na dobę w dawkach podzielonych. Dzieci do 8. roku życia: zwykle stosuje się 30–50 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych, podawanych co 12 lub co 6 godzin. sundry Re: Zapalenie zatok przyszczekowych-jak antybioty 21.09.07, 08:50 Mój chłopak miał ciągle takie problemy,okazało się,że to torbiele.Idź na prześwietlenie i tomografię. Przewlekła niewydolność nerek jest zespołem chorobowym, który rozwija się w następstwie postępującego niszczenia wszystkich struktur nerek. Objaw tego procesu stanowi stopniowe narastanie upośledzenia funkcji układu moczowego. Fot. iStock.com. Leczenie niewydolności nerek jest uzależnione od stopnia jej zaawansowania. Zapalenie zatok+nieszczęsny azitrolek 500. Witam! krotko i na temat-dopadla mnie 3 dni temu ropa z gardła, wydzieliny pomarańczowo-brązowe, katar, osłabienie. Doktor przepisał mi antybiotyk azitrolek 500. Kazał brać przez 6 dni 1 tabletke 500mg. Niestety, brałam już 3 razy-chyba źle go toleruję, mam uczucie dyskomfortu, nudności 9psW3. Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Leki Alexey Portnov , Redaktor medyczny Ostatnia recenzja: хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Antybiotyki na odmiedniczkowe zapalenie nerek powinny mieć wysokie właściwości bakteriobójcze, szerokie spektrum działania, minimalne działanie nefrotoksyczne i wydalane z moczem w wysokich stężeniach. Stosuje się następujące leki: antybiotyki; nitratofurian; niefluorowane chinolony (pochodne nalidixu i kwasu pipemidowego); pochodne 8-hydroksychinoliny; sulfonamidy; Uroantiseptics roślin. [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9] Antybiotyki stosowane w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek Podstawę leczenia są przeciwbakteryjne, antybiotyki, a wśród nich grupę beta-laktamy: aminopenicylinami (ampicylina, amoksycylina) charakteryzują się bardzo wysoką aktywność w stosunku do E. Coli naturalnego, Proteus, Enterococcus. Główną ich wadą jest podatność na działanie enzymów, - beta-laktamaz produkowanych przez niektóre klinicznie istotnych patogenów. Obecnie nie aminopenicylinami zalecany do leczenia odmiedniczkowe zapalenie nerek (z wyjątkiem ciąży odmiedniczkowe zapalenie nerek), ze względu na szczepy oporne na wysokim poziomie z E. Coli (ponad 30%) z tych antybiotyków jednak lekami z wyboru w leczeniu empirycznym są chronione penicylin (amoksycylina + kwas klawulanowy, ampicylina + sulbaktamu), wysoce aktywne przeciw bakteriom Gram-ujemnych, które produkują beta-laktamazy, a także w stosunku do bakterii Gram-dodatnich, w tym penicyliny, odporne złota i koagulazonegativ gronkowce. Poziom oporności szczepów Escherichia coli penicyliny chronione nie jest wysoka. Przypisać amoksycylinę + klawulanian wewnątrz 625 mg 3 razy dziennie, lub pozajelitowo, 1,2 g 3 razy dziennie przez 7-10 dni. "Flemoklav Solutab" to innowacyjna postać dawkowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym. Lek należy do grupy aminopsyninoniny chronionej inhibitorami i wykazuje udowodnioną skuteczność w infekcjach nerek i dolnych dróg moczowych. Można go stosować u dzieci w wieku od 3 miesięcy i kobiet w ciąży. Tabletka "Solutab" jest utworzona z mikrokulek, których ochronna powłoka chroni zawartość przed działaniem soku żołądkowego i rozpuszcza się tylko przy zasadowym pH. Tj. W górnej części jelita cienkiego. Zapewnia to najbardziej efektywne wchłanianie aktywnych składników do preparatu "Flemoclav Solutab" w porównaniu z analogami. W tym przypadku wpływ kwasu klawulanowego na mikroflorę jelitową pozostaje minimalny. Znaczące zmniejszenie częstości występowania niepożądanych reakcji na lek (zwłaszcza biegunki) za pomocą preparatu Flemoklava Solutab u dzieci i dorosłych potwierdzają badania kliniczne. Forma preparatu "Flemoclav Solutab" (tabletki do sporządzania zawiesiny) zapewnia wygodę przyjmowania: tabletkę można traktować jako całość lub rozpuszczoną w wodzie, syropie lub zawiesinie o przyjemnym owocowym smaku. W przypadku skomplikowanych kształtów odmiedniczkowe zapalenie nerek i podejrzeniem zakażenia spowodowanego przez Pseudomonas aeruginosa (z Pseudomonas aeruginosa), można stosować karboksipenitsilliny (karbenicylina, tikarcylina) i ureidopenitsilliny (piperacylinę, azlocylina). Należy jednak wziąć pod uwagę wysoki poziom wtórnej oporności patogenu do tych leków. Przeciwko gatunkom Pseudomonas penicyliny polecany jako monoterapia jako możliwie szybki rozwój oporności w trakcie leczenia, jednak połączenie tych leków z inhibitorami beta-laktamazy (tikarcyliny z kwasem klawulanowym, piperacylinę + tazobaktamu) lub w połączeniu z aminoglikozydów i fluorochinolony. Lek jest wymagana przez skomplikowanych form odmiedniczkowe zapalenie nerek, ciężkie zakażenia szpitalne zakażenia układu moczowego. Wraz z penicylinami szeroko stosowane są inne beta-laktamy, głównie cefalosporyny, które gromadzą się w miąższu nerek i moczu w wysokich stężeniach i mają umiarkowaną nefrotoksyczność. Cefalosporyny zajmują obecnie pierwsze miejsce wśród wszystkich środków przeciwdrobnoustrojowych pod względem częstości stosowania u pacjentów szpitalnych. W zależności od spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego i stopnia oporności na beta-laktamazy, cefalosporyny są podzielone na cztery generacje. Cefalosporyny 1. Generacji (cefazolina i inni). Ze względu na ograniczone spektrum aktywności (Gram dodatnie ziarniaki głównie w tym penicyliny i Staphylococcus aureus) w ostrej odmiedniczkowe nie stosuje się. Szersze spektrum aktywności, w tym E. Coli i wiele innych enterobakterii, charakteryzuje się cefalosporynami drugiej generacji (cefuroksymem itp.). Są one stosowane w praktyce ambulatoryjnej w leczeniu nieskomplikowanych postaci odmiedniczkowego zapalenia nerek. Częściej działanie tych leków jest szersze niż działanie pierwszego pokolenia (cefazolina, cefaleksyna, cefradyna itp.). Przez zastosowanie skomplikowanych infekcji cefalosporyny 3rd Generation do podawania doustnego (cefiksym, ceftibuten i in.) Lub do podawania pozajelitowego (cefotaksym, ceftriakson, i inne). Ten ostatni charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania i obecnością dwóch dróg - moczem i żółcią. Wśród cefalosporyny trzeciej generacji niektórych preparatach (ceftazydym, cefoperazon i ceftazydym + ingibitorzaschischonny cefalosporyny sulbaktamu), są aktywne w stosunku do Pseudomonas aeruginosa. Cefalosporyny 4. Generacji (cefepimu) przy zachowaniu właściwości preparatów 3rd Generation bakterie Gram ujemne Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa, są bardziej aktywne w stosunku do bakterii Gram-dodatnich ziarniaków. W leczeniu odmiedniczkowe zapalenie nerek, skomplikowane formy, długotrwałego zakażeń szpitalnych aminoglikozydów (gentamycyny netilmycyny, tobramycyna, amikacyna), które mają silne działanie bakteriobójcze wobec bakterii famotritsatelnye, w tym Pseudomonas aeruginosa, wynosi co ich środki wyboru. W ciężkich przypadkach są one połączone z penicylinami, cefalosporynami. Farmakokinetyka aminoglikozydy jest ich słabe wchłanianie z przewodu pokarmowego, a zatem są podawane pozajelitowo. Leki wydalane są przez nerki w niezmienionej postaci, z niewydolnością nerek, konieczna jest korekta dawki. Głównymi wadami wszystkich aminoglikozydów są wyraźna ototoksyczność i nefrotoksyczność. Utrata słuchu częstotliwości osiąga 8%, uszkodzenie nerek (neoliguricheskaya niewydolność nerek, zwykle odwracalne) - 17%, co z kolei określa konieczność kontroli poziomu potasu, mocznika, kreatyniny w surowicy krwi w czasie leczenia. W związku z tym uzależnienia od ciężkości niepożądanych reakcji na stężenie w produktach krwiopochodnych proponowanym wprowadzeniu całkowita dzienna dawka raz preparatów; przy tym samym schemacie dawkowania zmniejsza się ryzyko działania nefrotoksycznego. Czynnikami ryzyka rozwoju nefrotoksyczności w stosowaniu aminoglikozydów są: starość; wielokrotne stosowanie leku w odstępie krótszym niż rok; przewlekła terapia lekami moczopędnymi; łączone stosowanie z cefalosporynami w dużych dawkach. W ostatnich latach, lekami z wyboru w leczeniu odmiedniczkowe zapalenie ambulatoryjnie i szpitalnych uważane fluorochinolony 1. Generacji (ofloksacyna, pefloksacyna, cyprofloksacyna), które są aktywne wobec wielu patogenów zakażeń dróg moczowo-płciowych i mają niską toksyczność, długi okres półtrwania, daje to możliwość odbioru 1-2 razy dziennie; dobrze tolerowane przez pacjentów, stwarza wysokie stężenie w tkance moczu, krwi, nerek, mogą być stosowane doustnie i pozajelitowo (norfloksacyna wyjątek: można stosować doustnie). Przygotowania nowej fluorochinolony (2) generacji (je do użytku po 1990 roku): lewofloksacyna, lomefloksacyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna - wykazują znacznie wyższą aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich (szczególnie pneumokokom), natomiast pod względem aktywności wobec bakterii Gram-ujemnych nie gorsze od wczesnych (wyjątkiem jest Pseudomonas aeruginosa). [10], [11], [12], [13], [14], [15], [16], [17] Cyprofloksacyna w odmiedniczkowym zapaleniu nerek Najwyższą aktywnością przeciwko P. Aeruginosa jest ciprofloksacyna. Cyprofloksacyna ("Cyprynol") jest ogólnoustrojowym fluorochinolonem o szerokim spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego. Ma działanie bakteriobójcze na większość gram-ujemnych i niektórych mikroorganizmów phamp-dodatnich. W przypadku in vitro cyprofloksacyny niektóre patogeny wewnątrzkomórkowe są umiarkowanie wrażliwe. [18], [19], [20], [21], [22], [23], [24], [25] Dawkowanie Tabletki są przyjmowane w całości z niewielką ilością płynu. Do podawania dożylnego najlepiej jest zastosować krótki wlew (60 min). W ciężkich, skomplikowanych zakażeniach i zależnie od patogenu (na przykład w przypadku zakażenia P. Aeruginosa), dawkę dzienną można zwiększyć do 750 mg 3 razy po spożyciu lub do 400 mg 3 razy dożylnie. [26], [27], [28], [29], [30], [31], [32] Wskazania Bakteryjne infekcje dróg moczowych i dolnych dróg oddechowych, uszu, nosa i gardła, kości i stawów, skóry, tkanek miękkich genitaliów. Zapobieganie infekcjom podczas zabiegów chirurgicznych, w szczególności w urologii, gastroenterologii (w połączeniu z metronidazolem) i chirurgii ortopedycznej. Biegunka bakteryjna. Infekcje jamy brzusznej i wątroby. Ciężkie infekcje systemowe. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na lek lub inne chinolony. Ciąża i laktacja. Nie zaleca się stosowania ciprofloksacyny u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu. [33], [34], [35], [36], [37], [38], [39], [40] Pakowanie 10 tabletek po 250 mg, 500 mg lub 750 mg; roztwór do infuzji (stęż.) 100 mg w 10 ml nr 5 (amp.); roztwór do infuzji 200 mg w 100 ml nr 1 (fl.). W większości przypadków, fluorochinolony Odmiedniczkowe zapalenie nerek stosuje się w przypadku wystąpienia objawów ciężkiej formy zakażające uogólnienia - pozajelitowo (może być „schodkowego” leczenie). Empiryczna antybiotykoterapia w odmiedniczkowym zapaleniu nerek Zapalenie reumatyczne zapalenia nerek lub zaostrzenie przewlekłego (łagodne i umiarkowane nasilenie) - poza szpitalem (ambulatoryjne) Leki z wyboru Alternatywne leki Amoksycylina + kwas klawulanowy w środku przez 375 -625 mg 3 razy dziennie Lewofloksacyna w dawce 250 mg raz na dobę Lomefloxacin wewnątrz 400 mg raz na dobę Norfloxacin wewnątrz 400 mg dwa razy dziennie Ofloksacyna w środku 200 mg dwa razy na dobę Pefloksacyna w środku 400 mg dwa razy dziennie Cyprofloksacyna podawana w dawce 250 mg dwa razy na dobę Ko-trimoksazol doustnie w dawce 480 mg dwa razy na dobę po posiłkach Cefiksym o 400 mg raz na dobę Ceftibutin w dawce 400 mg raz na dobę Cefuroxime w środku przez 250 mg dwa razy dziennie Odmiedniczkowe zapalenie nerek (ciężkie i skomplikowane formy) - szpital Amoksycylina + kwas klawulanowy dożylnie w dawce 1,2 g 3 razy dziennie, w środku 625 mg 3 razy dziennie Lewofloksacyna dożylnie 500 mg raz na dobę, wewnątrz 500 mg raz na dobę Ofloksacyna dożylnie 200 mg dwa razy na dobę, w dawce 200 mg dwa razy na dobę lub Pefloksacyna dożylnie w dawce 400 mg 2 razy na dobę, w dawce 400 mg dwa razy na dobę lub Cyprofloksacyna dożylnie w dawce 200 mg 2 razy na dobę, w dawce 250 mg dwa razy na dobę Gentamycyna dożylnie lub domięśniowo w dawce 80 mg 3 razy na dobę [3-4 mg / (kg)), lub Ticarcillin + kwas klawulanowy dożylnie 3,2 g 3-4 razy dziennie lub Imipenem + cilastyna domięśniowo w dawce 500 mg 2 razy na dobę lub Cefotaxime dożylnie lub domięśniowo 1-2 g 2-3 razy dziennie lub Ceftazydym dożylnie lub domięśniowo 1-2 g 2-3 razy dziennie lub Ceftriakson dożylnie lub domięśniowo 1-2 g raz na dobę Cefoperazon dożylnie 2 g 2-3 razy dziennie Okres półtrwania różnych fluorochinolonów wynosi od 3-4 godzin (norfloksacyna) do 18 godzin (pefloksacyna). Kiedy zaburzenie czynności nerek jest zaburzone, okres półtrwania ofloksacyny i lomefloksacyny jest znacznie dłuższy. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek konieczna jest korekta dawek wszystkich fluorochinolonów, z naruszeniem wątroby - pefloksacyną. Podczas hemodializy fluorochinolony są usuwane w niewielkich ilościach (ofloksacyna - 10-30%, reszta - mniej niż 10%). Podczas przydzielania cyprofloksacyna, pefloksacyna i norfloksacynę razem z lekami, alkalizujące mocz (inhibitory anhydrazy węglanowej, cytryniany, wodorowęglan sodu) zwiększa ryzyko tworzenia się kryształków i skutki nefrotoksyczne. Możliwe, ale bardzo rzadko ( niepożądane reakcje mogą obejmować odpowiedzi zapalnych ścięgien (związane z naruszeniem syntezy peptydoglikanu w strukturze ścięgien) i tendovaginitis zapalenia ścięgna (zwykle ścięgna Achillesa z bezzłączowych ramię), ze względu na zaleca się ostrożne stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku podczas leczenia hormonalnego. Pacjenci z cukrzycą mogą rozwijać hipo- lub hiperglikemię. Nie można stosować fluorochinolonów u kobiet w ciąży i dzieci w wieku poniżej 16 lat ze względu na ryzyko toksycznego działania chondro. Można przepisać fluorochinolony dzieciom w celu wykrycia objawów życiowych (ciężkie zakażenia wywołane przez wielooporne szczepy bakterii). W leczeniu szczególnie ciężkich skomplikowanych form odmiedniczkowe zapalenie nerek rezerwowych leków o ultra szeroki zakres działania i odporne na większość beta-laktamazy są karbapenemy (imipenem, meropenem cylastatyny +). Wskazania do stosowania karbapenemów to: uogólnienie infekcji; bakteriemia; sepsa; zakażenie wieloczynnikowe (połączenie Gram-ujemnych mikroorganizmów tlenowych i beztlenowych); obecność nietypowej flory; nieskuteczność wcześniej stosowanych antybiotyków, w tym beta-laktamu. Skuteczność kliniczna karbapenemów wynosi 98-100%. Karbapenemy są środkiem z wyboru w leczeniu zakażeń spowodowanych opornymi szczepami mikroorganizmów, zwłaszcza Klebsiella spp. Lub E. Coli, do produkcji p-laktamazy, a także rozszerzony zakres chromosomowe beta-laktamazy klasy C (Enterobacter spp., i wsp.), które są najczęściej w oddziałach intensywnej terapii, i przeszczepu narządów. Alternatywnie, do zwalczania bakterii z rodziny Enterobacteriaceae wytwarzających beta-laktamazy widma rozproszonego może stosowanie chronionych beta-laktamowe (tikarcylina z kwasem klawulanowym, tazobaktam + piperacyliny) lub cefepimu (optymalnej czułości zainstalowany niego). Należy pamiętać, że karbapenemów nie są aktywne przeciwko opornym na metycylinę gronkowce i atypowe patogeny - Chlamydia i mykoplazmy. Wraz z antybiotykami stosowanymi w leczeniu odmiedniczkowe zapalenie nerek i inne środki przeciwdrobnoustrojowe, są podawane w długotrwałej terapii po antybiotyki obwodu anulowanie czasami podaje się w połączeniu z nimi, często do zapobiegania zaostrzeń przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek. Obejmują one: Nitrofurian (nitrofuranoina, furazydyna); 8-hydroksychinoliny (nitroksolin); nalidiks i kwas pipemidowy; połączone środki przeciwdrobnoustrojowe (ko-trimoksazol). Znaczący wpływ na przeciwbakteryjną aktywność niektórych preparatach mogą mieć pH moczu. Zwiększona aktywność w środowisku kwaśnym (pH <5,5) zaobserwowano aminopenicylinami, nitrofurany, hydroksychinoliny, kwas nalidyksowy, w środowisku zasadowym - aminoglikozydy, cephalo-losporinov, półsyntetyczne penicyliny (karbenicylinę), sulfonamidy, makrolidy (erytromycyna, klindamycyna). W obecności przewlekłej choroby nerek u zwykłej dawki można podawać antybiotyków, które są metabolizowane w wątrobie: azytromycyny, doksycyklinę, pefloksacyna, chloramfenikol, cefaklor, ceftazydym, erytromycyna. Nie zaleca się aminoglikozydy, tetracykliny, nitrofuranów, kotrimoksazol. Należy rozumieć, że różne leki nefrotoksyczność wzrasta w zakresie stosowania środków moczopędnych i niewydolności nerek. [41], [42] Kryteria skuteczności antybiotyków w odmiedniczkowym zapaleniu nerek [43], [44], [45], [46] Wczesne kryteria (48-72 godzin) Pozytywna dynamika kliniczna: zmniejszona gorączka; zmniejszenie zatrucia; poprawa ogólnego samopoczucia; normalizacja stanu czynnościowego nerek; sterylność moczu po 3-4 dniach leczenia. [47], [48], [49], [50], [51], [52] Późne kryteria (14-30 dni) Trwała pozytywna dynamika kliniczna: brak nawrotu gorączki; brak dreszczy w ciągu 2 tygodni po zakończeniu antybiotykoterapii; negatywne wyniki badania bakteriologicznego moczu w 3-7 dniu po zakończeniu antybiotykoterapii. Kryteria końcowe (1-3 miesiące) Brak powtarzających się infekcji dróg moczowych przez 12 tygodni po zakończeniu leczenia przeciwbakteryjnego odmiedniczkowego zapalenia nerek. [53], [54], [55], [56], [57], [58], [59] Uwaga! Aby uprościć postrzeganie informacji, niniejsza instrukcja użycia narkotyku "Antybiotyki do odmiedniczkowego zapalenia nerek" została przetłumaczona i przedstawiona w specjalnej formie na podstawie oficjalnych instrukcji użycia leku w celach medycznych. Przed użyciem przeczytaj adnotację, która przyszła bezpośrednio do dostarczony w celach informacyjnych i nie jest wskazówką do samoleczenia. Potrzebę tego leku, cel schematu leczenia, metody i dawkę leku określa wyłącznie lekarz prowadzący. Samoleczenie jest niebezpieczne dla twojego zdrowia. Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors. Rekomendowane odpowiedzi Gość bogdan2c Zgłoś odpowiedź Witam,Kilka dni temu zdiagnozowano u mnie kłębuszkowe zapalenie nerek. Lekarz przepisał leki i zalecił uważać, aby nie doszło do powikłań, więc odpowiednio się ubierać i takie mnie nurtuje jak mogło dojść do kłębuszkowego zapalenia nerek? Bo ja zawsze bardzo dbałem o swoje zdrowie. Mój brat zawsze był dosyć chorowity, ale ja byłem okazem zdrowia. A tu nagle takie schorzenie? Jak zapobiec mu w przyszłości? I czy jeśli ktoś z Was sam to przechodził to możecie mi powiedzieć jak długo trwa leczenie? Bo wiadomo... Lekarze swoje a tak naprawdę najwięcej wiedzą ci, którzy sami to przecierpieli. Dzięki za pomoc i udzielenie wszelkich informacji. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość robert75 Zgłoś odpowiedź Z tego co wiem, do kłębuszkowego zapalenia nerek może dojść z różnych powodów. Czasami jest to wina infekcji czy choroby autoimmunologicznej, a innym razem źródłem problemów są przewlekłe choroby, jak cukrzyca, toczeń układowy czy choroby naczyń. W grupie ryzyka są osoby, które przeszły zakażenie paciorkowcem oraz te, które przyjmują niesteroidowe leki przeciwzapalne. Zdarza się także, że nie da się znaleźć przyczyny tej choroby. Podejrzewa się w takich sytuacjach niezidentyfikowany czynnik genetyczny. Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość magdalena0 Zgłoś odpowiedź Ja choruję na cukrzycę i też miałam kłębuszkowe zapalenie nerek. W moim przypadku niezbędny był pobyt w szpitalu, bo zostałam późno zdiagnozowana. Ale nie martw się, leczenie polegało głównie na antybiotykoterapii i teraz wszystko jest już ok. W twoim przypadku też tak będzie, a nawet lepiej. Najważniejsza jest sprawna diagnoza, a u ciebie chyba taka właśnie była. Pozdrawiam Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Gość apoloniay Zgłoś odpowiedź Ja przeszłam to co ty i lekarze nie byli w stanie podać mi przyczyny zapalenia. To, co mi polecili, to pozostawanie w łóżku, unikanie wysiłku fizycznego, dietę ubogą w sól kuchenną oraz białko. No i oczywiście stosowanie leków moczopędnych (w celu usunięcia nadmiaru wody z organizmu). A poza tym antybiotyki... Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Zgłoś odpowiedź Witam Was! Gdy zaczęłam chodzić do przedszkola zachorowałam na szkarlatyne, od tego momentu choruje na kłębuszkowe zapalenie nerek. W wynikach występuję niekiedy podwyższony krwinkomocz, a niekiedy go nie ma w ogóle. Teraz mam 15 lat i chciałabym grać wyczynowo w siatkówkę. Bardzo mi na tym zależy, ponieważ to kocham i nie wyobrażam sobię życia bez tego. Wtedy bym miała dużo godz. w tygodniu treningów. Czy podczas tej choroby mogę uprawiać wyczynowo tę dyscypline sportową? Czy dostane zgodę od lekarza sportowego Cytuj Udostępnij tę odpowiedź Odnośnik do odpowiedzi Do szpitala w León w północnej części Hiszpanii trafił pacjent z podejrzanymi objawami. U mężczyzny zdiagnozowano krymsko-kongijską gorączkę krwotoczną (CCHF). To przenoszona przez kleszcze groźna choroba wirusowa, w przypadku której śmiertelność może sięgać nawet 40 proc. spis treści 1. Zdiagnozowali u niego gorączkę krwotoczną 2. W jaki sposób dochodzi do zakażenia? 3. Objawy gorączki krwotocznej krymsko-kongijskiej 1. Zdiagnozowali u niego gorączkę krwotoczną Pacjent został przetransportowany ze szpitala w León za sprawą Ministerstwa Obrony do specjalistycznej placówki medycznej. Wiadomo, że mężczyzna w średnim wieku, ukąszony przez kleszcza wędrownego z gatunku Hyalomma, jest w stanie stabilnym, a jego życiu nie zagraża niebezpieczeństwo. Zobacz film: "Najbardziej niebezpieczne owady. To one najczęściej gryzą latem i mogą przenosić wirusy" Nadzorem epidemiologicznym objęte zostały osoby z otoczenia pacjenta. To istotne, ponieważ wirus może przenosić się przez krew lub płyny ustrojowe. 2. W jaki sposób dochodzi do zakażenia? Gorączkę krwotoczną krymsko-kongijską (z ang. Crimean-Congo hemorrhagic fever, w skrócie: CCHF) powoduje wirus z rodziny Bunyaviridae. Jego wektorem są kleszcze pasożytujące na zwierzętach. Nosicielem wirusa może być jeden z gatunków kleszczy - Hyalomma (Getty Images) Do zakażenia może dojść przez bezpośrednie ukąszenie kleszcze, a także, gdy wirus zostanie przeniesiony z zakażonego osobnika na człowieka. Np. przez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem, jego mięsem, płynami ustrojowymi. Możliwe jest także zakażenie drogą kropelkową. W Europie CCHF występuje bardzo rzadko – w 2008 roku odnotowano trzy przypadki w Hiszpanii, w Wielkiej Brytanii – cztery od 2012 roku. Nazwa choroby odnosi się do miejsc geograficznych, w których została wykryta po raz pierwszy – w 1944 roku na Krymie, a w 1969 r. – w Kongo. Endemicznie wirus występuje w Afryce, Azji, na Bliskim Wschodzie i Bałkanach. Przypadki infekcji pojawiały się też w Europie Wschodniej, we wschodnich częściach Rosji czy w Ukrainie. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) uznała CCHF za jedną z dziesięciu najgroźniejszych chorób zakaźnych, czyli takich, które stanowią największe zagrożenie dla zdrowia publicznego ze względu na ich potencjał epidemiczny i/lub brak metod do walki z nimi. Szacuje, że śmiertelność w przypadku gorączki krwotocznej krymsko-kongijskiej waha się między 10 a 40 proc. 3. Objawy gorączki krwotocznej krymsko-kongijskiej Po ukąszeniu przez kleszcza okres inkubacji wynosi od jednego do trzech dni, maksymalnie – dziewięć dni, w przypadku kontaktu z zakażonymi tkankami – nawet do 13 dni. Choroba ma zwykle gwałtowny i ciężki przebieg. Pierwsze pojawiają się gorączka, bóle mięśni, zawroty głowy, później dochodzi do tego światłowstręt. Może wystąpić biegunka albo nudności czy wymioty. W kolejnym etapie choroby występują objawy neurologiczne: splątanie, gwałtowne wahania nastroju, w tym agresja, które z czasem ustępują miejsca depresji i senności. Poza tym u chorego można zaobserwować: krwawienie z gałek ocznych, krwotok z wybroczyn na skórze, ciężkie krwotoki z nosa, zaczerwienienie śluzówek, zapalenie wątroby lub niewydolność narządu, gwałtowne pogorszenie czynności nerek, niewydolność płuc. Choć naukowcy intensywnie pracują, to wciąż nie ma szczepionki, która mogłaby zapobiegać gorączce krwotocznej krymsko-kongijskiej. Leczenie opiera się głównie na zapobieganiu zaburzeniom krzepnięcia objawiających się silnym krwawieniem. Karolina Rozmus, dziennikarka Wirtualnej Polski Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez Rekomendowane przez naszych ekspertów Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy